سال چهارصد و ششم شريف رضى موسوى « 1 » و ابن فورك ابو بكر اصفهانى « 2 » و ابو حامد اسفراينى « 3 » درگذشتند . سال چهارصد و هفتم مأمون خوارزمشاه بر دست سپهسالار خود ينالتكين به قتل رسيد . و سلطان محمود غزنوى لشكر به خوارزم كشيد و بگشود . و آلتون تاش حاجب ، خوارزم‌شاهى يافت . و دولت بنىاميه در آندلس ضعيف گشت . و در آن ديار ملوك الطوايف پديد آمدند . سال چهارصد و هشتم ابو الفضل خزاعى « 4 » وفات يافت . سال چهارصد و نهم حافظ عبد الغنى مصرى شافعى « 5 » درگذشت . سال چهارصد و دهم بابا طاهر عريان همدانى و قفّال مروزى شافعى درگذشتند .

--> ( 1 ) - ابو الحسن محمد بن ابى احمد حسين معروف به سيد رضى يا شريف رضى صاحب تأليفات مهم و متعدد و جامع نهج البلاغه . ( 2 ) - ابو بكر محمد بن حسن ( يا حسين ) بن فورك اديب و نحوى و متكلم عارف ( روضات - الجنات ، ص 714 ، وفيات الاعيان ، ج 2 ، ص 56 ) . ( 3 ) - ابو حامد احمد بن ابى طاهر محمد از فقهاى شافعى . ( 4 ) - ابو الفضل خزاعى را نيافتم و شايد ابو الفضل جعفر بن فضل بغدادى باشد كه به « ابن حنزابه » شهرت دارد و او مردى اديب و ادب‌پرور بود و پدرش وزير مقتدر خليفه ، و او خود به مصر رفت و وزارت كافور اخشيدى يافت . حنزابه به معنى زن كوتاه و فربه است و مادربزرگ او بدين صفت شهرت داشت . ( 5 ) - عبد الغنى بن سعيد المصرى حافظ و محدث در هفتاد و شش سالگى درگذشت .